رپورتاژ

ترفند های افزایش ماندگاری گچ به دیوار

استفاده از خاک کمتر در گچ های زیرکار : سنگ گچ های درجه ۲ که در گچ زیرکار استفاده می گردند، اگر از جنس خاک های معمولی باشند که درصد ژیپس کمی دارند، گیرش گچ را کاهش می دهند اما اگر از خاک های موجود در کنار سنگ های گچ باشند که دارای مقادیری ژیپس هستند، به افزایش گیرش گچ در دیوار گچی کمک می نمایند. در گچ های زیرکار اگر میزان CaSO4بالاتر از ۷۰ درصد باشد و همچنین گچ به خوبی پخت شده باشد، مقاومت فشاری آنان بالاتر از ۶ N/mm2 و مقاومت خمشی آنان بالاتر از ۳ N/mm2 خواهد بود اما هر چه درصد خاک آن بیشتر بوده و درصد خلوصش کمتر باشد مقاومت گچ کاهش می یابد.

کنترل پخت : کاهش تولید گچ سوخته یا نیمه سوخته و همچنین گچ خام یا نیمه خام، به افزایش زمان گیرش گچ کمک می نماید. هر چه بر روی ورودی سنگ گچ به قیف سنگ شکن کنترل بیشتری انجام گیرد و درحین تولید نیز بر روی مراحل مختلف تغذیه، جهت و آسیاب کنترل های دقیق تری صورت گیرد. گچ مرغوب تری جهت تولید  دیوار های پیش ساخته ضد آب خواهد گردید.

کنترل فیدر تغذیه ی سنگ شکن : معمولاً در نقاط سردسیر و دارای رطوبت بالا، جهت جلوگیری از تولید گچ سوخته باید هر از گاهی به فیدرهای تغذیه توجه کرد زیرا گاهی در اثر بخارهای خروجی از کوره، بدنه ی فیدر توسط سنگ گچ بسته می شود و بار ورودی به کوره کاهش یافته و گچ تولیدی اصطلاحاً سوخته (انیدریت) و دارای گیرش پایین خواهد بود وهمچنین میزان تولید نیز کاهش خواهد یافت.

کنترل درصد آب سنگ گچ : برخی از سنگ های که اتفاقاً خلوص بالاتری هم دارند، نسبت به سنگ گچ های دیگر درصد آب بالاتری دارند که این مورد با توجه به قیمت دیوار گچی مشخص می گردد. این گونه گچ ها درآسیاب کندتر عمل می نمایند و دیرتر آسیاب می گردند که اصطلاحاً به آن ها بارتنبل گفته می شود. جهت رفع این مشکل می توان حرارت کوره را افزایش داد تا مقدار آب اضافی آن ها خارج گردد و راحت تر آسیاب گردند. این گونه سنگ ها معمولاً افت حرارتی حدود ۲۲-۲۱ درصد دارند درحالی که سنگ گچ های معمولی افت حرارتی حدود۲۱-۱۹ درصد دارند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن